نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

    موضوع: اخبار, خطبه های نماز جمعه, خطبه های صوتی تاریخ ارسال: 1397/01/10 - 15:50
    خطبه های نماز جمعه شهرستان بردسکن 1397/1/10
    خطیب حجت الاسلام والمسلمین امینی امام جمعه محترم شهرستان بردسکن 
    حجم :
    7.95 مگابایت
    دانلودها :
    5

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    نماز جمعه شهرستان بردسکن تاریخ 1397/1/10

     

    جمعه. ۱۰فروردین۱۳۹۷. شهرستان بردسکن. مسجد جامع و مصلای شهر. خطیب: حجت‌الاسلام امینی.

    سلام علیکم و رحمة الله. أعوذ بالله مِنَ الشيطانِ الرَجيِم. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ. الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی يُؤْمِنُ الْخَائِفِينَ و يُنَجِّی الصّالِحِينَ وَ يَرْفَعُ الْمُسْتَضْعَفِينَ وَ يَضَعُ الْمُسْتَكْبِرِينَ وَ يُهْلِکُ مُلُوكاً وَ يَسْتَخْلِفُ آخَرِينَ. الْحَمْدُ لِلَّهِ قَاصِمِ الْجَبَّارِينَ مُبِيرِ الظَّالِمِينَ مُدْرِکِ الْهَارِبِينَ نَكَالِ الظَّالِمِينَ صَرِيخِ الْمُسْتَصْرِخِينَ مَوْضِعِ حَاجَاتِ الطَّالِبِينَ مُعْتَمَدِ الْمُؤْمِنینَ. اَلحَمدُلِّلهِ لّذی يَخلُقُ وَ لَم يُخلَق وَ يَرزُقُ وَ لا يُرزَق وَ يُطعِمُ وَ لا يُطعَمَ وَ يُمِيتُ الْأَحْيَاءَ وَ يُحْيِی الْمَوْتَى وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَیْ ءٍ قَدِيرٌ. اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَّلِم على عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ اَمینِکَ وَ صَفِیِّکَ وَ حُجَّتِکَ وَ خِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکْ وَ حافِظِ سِرِّکَ وَ بَشْیر رَحْمَتِک وَ مُبَلِّغِ رِسالاتِکَ وَ نَذیرِ نِقْمَتِکْ. أَفْضَلَ وَ أَحْسَنَ وَ أ کْثَرَ مَا صَلَّیْتَ وَ بَارَکْتَ وَ تَرَحَّمْتَ وَ تَحَنَّنْتَ عَلَى أَحَدٍ عِبَادِکَ وَ أولیائِکَ وَ أَنْبِیَائِکَ وَ رُسُلِکَ أبی القاسم المصطفی مُحَمَّدٍ وَ عَلی آله الاَّطیَّبینَ الاَّطهَرینَ المَعصُومینَ المُنتَجَبین الهُداةِ المَهدیین وَ لَا سِیَّما بَقیَّةِ الله فِی الأرَضین وَ اللَّعْنَهُ دائِم ‏عَلَى أَعْدَائِهِمْ اعداء الله مِنَ الان إلی يَوْمِ لِقاء الله اوصيکم و نَفسی عباد الله بِتَقوی اللهِ وَ طاعَةِ وَ اجتِنابِ مَعصِیَتهِ.

    خودم و شما نمازگزاران، برادران و خواهران را به رعایت تقوای الهی و دوری از گناه و معصیت سفارش می‌کنم. تقوای در حوزۀ تفکر و اندیشه، تقوای در حوزۀ گفتار و سخن، تقوای در حوزۀ رفتار و عمل و در اتصاف به تقوا، برای خودم و شما نمازگزاران، از خداوند متعال و منان استعانت و استمداد می‌جویم و تبریک عرض می‌کنم ایام خجسته و سعید ولادت باسعادت مولی‌الموحدین، علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) را به محضر مبارک فرزندشان، امام عصر(روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) و همۀ شیعیان و ارادتمندان به علی‌بن‌ابی‌طال(ع) به‌خصوص شما سنگرنشینان جمعه و جماعت را. امیدواریم ان‌شاءالله خداوند متعال عیدی همۀ ما را فرج امام‌زمانمان قرار دهد و ما را جزو شیعیان واقعی آن حضرت قرار دهد.

    در ادامۀ مطالب و مباحث هفته‌های گذشته، به اصل بحثمان برمی‌گردیم که هدایا سفر آخرت بود. شخصی آمد خدمت رسول گرامی اسلام، حضرت محمدبن‌عبدالله(ص) و عرض کرد: «یا رسوال الله، أتَاذَنُ لِی اَن اَتَمَنّی اَلمَوتَ.» آیا به من اجازه می‌دهید آرزو و تمنای مرگ و مُردن را بکنم از خداوند؟ حضرت فرمودند: «الْمَوْتُ شَیْ‏ءٌ لَا بُدَّ مِنْهُ» مرگ یک چیزی است که به سراغ همه می‌آید. نیاز به آرزو ندارد. دیر یا زود، شتر مرگ درِ خانۀ هرکسی زانو خواهد زد تا آنجایی که فرمودند: «ماتَ النّاس حتّی الانبياءُ» همۀ مردم، حتی پیغمبران الهی هم از این دنیا باید بروند. استثناء در این موضوع وجود ندارد. ولی حضرت فرمودند: «وَ لکن سَفَرٌ طَوِیلٌ» ولی باید بدانی که آخرت، مرگ و مُردن آغاز یک سفر طولانی است. «یَنْبَغِی لِمَنْ أَرَادَهُ» شایسته است هرکسی‌که ارادۀ سفر آخرت را کرده است، «أَنْ یَرْفَعَ عَشْرَ هَدَایَا» دَه‌تا هدیه آماده کند. همۀ مسافرت‌ها این‌چنین است. وقتی ما به دیدن اقواممان، بستگانمان، مسافرت می‌رویم این روزهای عید، آن‌هایی که آداب اسلامی را اطلاع دارند، هدیه‌ای با خودشان برمی‌دارند خلاصه، به فامیل خودشان می‌رسند، مخصوصاً سال تو با هدیه‌ای شروع می‌کنند به جوان‌ها، نوجوان‌ها، بچه‌ها، به دخترها، هرکسی فراخور حال خودش هدیه‌ای تهیه می‌کند برای اشخاصی که با آن‌ها ملاقات می‌کند. سفر دنیا این‌جوری است. حضرت فرمودند سفر آخرت یک سفر طولانی است. باید هدایای آن را شما آماده کنی. مهم تهیۀ آن هدایاست. سؤال کرد: «یا رسول الله ماهِیَ؟» آن هدایا چیستند؟ ما می‌خواهیم آماده کنیم آن‌ها را. فرمودند شما ببینید در سفر آخرت، اولین قدمی که برمی‌داری، با چه کسانی و با چه جاهایی خلاصه روبه‌رو می‌شوی. اولین کسی‌که در سفر آخرت انسان او را ملاقات می‌کند و خیلی‌ها از ملاقات او شاید ناخوشایندشان باشد؛ ولی ناگزیر هستند بپذیرند ملاقات او را، حضرت عزرائیل(ع) است. می اید برای قبض روح انسان. انسان باید برای او، رسول گرامی اسلام فرمودند هدیه‌ای آماده داشته باشد تا جان او را به‌تعبیری با رفق و مدارا مدارا بگیرد.

    دومین جایی که انسان بعد از ملاقات با عزرائیل(ع) به آنجا نقل مکان می‌کند از این دنیا، از منزل وسیعی که دارد، از خانه‌ای که خلاصه با همۀ امکاناتی که دارد، حضرت فرمودند قبر هست. قبر هم از انسان هدیه مطالبه می‌کند. برای اینکه در قبر آن سختی‌های قبر خیلی تو را آزار ندهد، یک‌مقدار با تو مدارا کند قبر، فرمودند که هدیه باید برای آن آماده داشته باشی.

    سومین مورد در سفر آخرت که انسان با آن روبه‌رو می‌شود، نکیرین هستند. دو مأمور الهی که می‌آیند برای پرسش‌وسؤال از انسان، از عقاید انسان می‌پرسند،‌از کارهایی که انسان انجام داده است، می‌پرسند. از دین انسان سؤال می‌کنند. از نبوت سؤال می‌کنند. از قرآن سؤال می‌کنند. از عمل به قرآن سؤال می‌کنند. از مالی که از کجا به‌دست آوردی، چجوری خرج کردی، همۀ این‌ها را از انسان سؤال می‌کنند. حضرت فرمودند این‌ها هم هدیه می‌خواهند. باید هدیۀ این‌ها را در این دنیا شما آماده کنی.

    چهارم بعد از ازن مرحله، میزان هست. آن بخش سنجش اعمال انسان هست. آن ترازو و میزان هم حضرت فرمودند از شما هدیه می‌خواهند. باید برای آن‌هم هدیه تهیه کنید. هدیۀ میزان را دادید، خلاصه می‌خواهید گذر کنید به‌سمت بهشت، باید از صراط بگذرد انسان. امام‌صادق(ع) وقتی سؤال شد که: «آقا صراط برای شما هم هست؟» فرمودند: «بله. ما گذراندیم آن را.» ما آنچه که نیاز بوده است درواقع پاسخ‌گویی به صراط، این را ما پاسخ دادیم که شرح تفسیر مفصلی را شهید بزرگوار، مطهری، در تفسیرشان نقل می‌کنند که چجوری برای معصومین و مؤمنین این صراط قرار می‌گیرد؛ لذا فرمودند اینجا هم از شما هدیه مطالبه می‌کند صراط. خب صراط ،جسم به دوزخ کشیده شده است، طور اجمالی که از روایات برمی‌آید، کیفیتش را ما نمی‌دانیم چجوری هست. باید انسان برود آنجا ببیند. بعد خب اینجا مالک دارد و یک نگهبانی دارد جهنم به‌ نام مالک. حضرت فرمودند آن‌هم در مرحلۀ ششم، از شما هدیه مطالبه می‌کند. هدیۀ او را هم باید تهیه کنید در همین دنیا با همین عمری که خدا در اختیار شما، با همین امکاناتی که برای شما خداوند فراهم کرده است. هدیۀ او را هم باید فراهم بکنید.

    و بعد از دادن هدیۀ صراط و نگهبان دوزخ و مالک، به بهشت انسان می‌رسد. برای ورود به بهشت، آنجا خداوند باز یک ملکی را قرار داده است به نام رضوان که آن‌هم باید هدیه‌اش فراهم بشود. ما تا اینجا را عرض کردیم خدمت شما نمازگزاران. مورد اول از هدایای رضوان، چون هرکدام از این‌ها باز چهار، مجموعه‌ای است این هدیه از چهار موضوع. مورد اولش را که فرمودند: «الصَبْرُ عَلى اْلمَكارِه» از هدایای رضوان، اولین موردش صبر بر مکاره، استقامت در برابر مشکلات، پایداری در برابر حوادث ناگواری که برای انسان در دنیا پیش می‌آید، این موضوع صبر بر مکاره را در چندین هفتۀ قبل، خدمت شما نمازگزاران عرض کردم. مورد دوم از هدیۀ رضوان، فرمودند: «الشُكْرُ عَلى نِعَمِه» این است که انسان در برابر نعمت‌های خداوند متعال، شاکر باشد. سپاسگزار باشد. در بحث شکر و موضوع شکر، مطالب فراوانی گفته شده است. من به اجمال این هفته دو مطلب را خیلی اجمالی عرض می‌کنم؛ اما هفته‌هایی ممکن است باز روی بحث موضوع شکر صحبت کنیم. اولین موضوعی که در بحث شکر هست، این است که معنای شکر چیست خلاصه؟ ما آیا همین که نعمتی به ما رسید، بگوییم الحمدالله رب العالمین؟ با زبانمان فقط یک جمله‌ای را جاری کنیم، همین معنای شکر است یا ‌معنای وسیع‌تری دارد؟ مراحلی دارد شکر؛ اما معنای شکر را اجمالاً بزرگان فرموده‌اند که: «الشُّکْرُ صَرْفُ الْعَبْدِ جَمیعَ ما أنْعَمَهُ اللهُ تعالی فیما خُلِقَ لاَجْلِهِ» معنای شکر این است که بنده آنچه را که خداوند به او داده است، از نعمت‌هایی که مربوط به شخص او هست و جسم او هست، از نعمت‌هایی که مال و مکنت و امثال این‌ها هست، از نعمت‌هایی مثل پست و مقام و ریاست و امثال این‌ها، همۀ نعمت‌های خدا را انسان در راه رسیدن به هدفی که برای او آفریده شده است، به‌کار بگیرد. معنای شکر این است. پس بنابراین ما اگر خدا به ما سلامتی داده است، خدا به ما چشم داده است، گوش داده است، هوش داده است، خداوند متعال به ما زبان داده است، خداوند متعال به ما دست و قدرت داده است،‌توانایی جسمی داده است، در همین‌ها ما باید تلاش کنیم که این‌ها را در راه آن هدفی که خدا برای او ما را آفریده است، مصرف کنیم. لذا انسانی که می‌خواهد شکرگزار نعمت‌های خداوند باشد، دیگر چشمش را به گناه نباید آلوده بکند. گوش خودش را به گناه نباید آلوده کند. این است معنای شکرگذاری. کسی‌که می‌خواهد شکر نعمت‌های خدا را به‌جا بیاورد، از این زبانی که خدا به او داده است، نباید در راه معصیت خدا از آن استفاده کند. باید در دفاع از حق، زبان خودش را به حرکت بیاورد. باید قدرت خودش را، دست و بازوی خودش را، زور بازوی خودش را در راه دفاع از حق به‌کار ببندد. قدم خودش را باید برای تحقق حق بردارد. برایرضای خدا بردارد. معنای شکر واقعی این است. بزرگان فرمودند. اگر خدا به انسان مال و ثروتی داد، آن مال و ثروت را در راهی که خداوند فرموده است، به‌کار بگیرد. این معنای شکر نعمت مال و منال هست. نه هر راهی که دلش می‌خواهد. امروزه شما ببینید ما چقدر در راه استفادۀ از مالمان، تاغی شده‌ایم، یاغی شده‌ایم. متأسفانه در مراسم جشن و سرور ما این را نشان می‌دهیم. چند روز پیش، عده‌ای آمده بودند از یک روستایی، گفتند به داد ما برسید! امکان ندارد که عروسی‌ای برگزار بشود و در ان عروسی خلاف شرع‌های متعددی انجام نشود. نعوذبالله. شرب خمر دیگر می‌روند یک جا می‌کنند، تریاکشان را یک جا می‌کشند، بعد چاقوکشی‌اش را می‌آیند در مجلس انجام می‌دهند. خب این‌ها آیا شکر نعمت خداست یا توانایی جستن با نعمت خدا علیه خدا هست؟ عصیان خداست، معصیت خداست؟ بعد چجور ما می‌خواهیم بگوییم بندۀ شاکری هستیم؟ اگر چنانچه پست و مقامی به دست ما رسید، کسانی‌که مسئولیت دارند، در هر قسمتی، حتی مسئولیت خانوادۀ خوشد را، کسی‌که هیچ پست و مقام دولتی نداشته باشد، مسئول خانوادۀ خودش که هست. خداوند نسبت به خانواده می‌فرماید:Nقُوا أَنْفُسَکُمْ وَ أَهْلِیکُمْ ناراً وَ قُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُMخودتان و خانواده‌تان را از آتش جهنمی که هیمۀ آن سنگ‌ها و انسان‌های کافر هستند، حفظ کنید. آیا ما مسئولیت‌هایمان را در راه آن هدفی که خدا برای آن ما را آفریده است، قرار دادیم؟ چه هدفی خدا از خلقت ما داشته است؟ در آیۀ شریفۀ قرآن، باصراحت خداوند فرموده است: Nما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِM در مسیر بندگی خدا، اگر قرار گرفت، در مسیر هدفی است که خدا برای آن ما را خلق کرده است. آیا امروز از قدرتی که مسئولین دستشان هست، در مسیر بندگی خدا استفاده می‌کنند؟ من و شمایی که مسئول هستیم، آیا در راه بندگی خدا قدرتمان را به‌کار می‌گیریم؟ امکاناتمان را به‌کار می‌گیریم؟ تواناییمان را به‌کار می‌گیریم؟ لذا فرمودند معنای شکر، این است. اما چه چیزهایی باعث شکرگزاری یا به‌تعبیر دیگر، زمینه‌های شکرگزاری، آنکه باعث می‌شود انسان به شکرگزاری خدا رو بیاورد، چه عرصه‌هایی هست، یکی از آن‌ها فرموده‌اند تفکر در نعمت‌های خداست؛ لذا کلام بزرگان برگرفته از کلام ائمۀ اطهار(ع) هست که می‌فرمایند از اقسام تفکر انسان «فِکْرَةٌ فی نِعْمَتِ الله» یکی از عرصه‌های تفکر انسان، عرصۀ نعمت‌های خداست که انسان فکر کند دراین‌باره. بعد فرمودند: «یَتَوَلَدُ مِنها الْشُکرُ وَ اْلمَحَبة» اگر انسان در نعمت‌های خداوند متعال فکر کرد، به وجود می‌آید از فکر در نعمت‌های خدا یکی شکر خدا و یکی محبت و دوستی خدا. لذا پس انسانی می‌تواند شاکر باشد که متفکر باشد. متفکر در نعمت‌های خدا. هرچه بیشتر انسان در نعمت‌هایی که خداوند متعال به انسان داده است، فکر بیشتری بکند، در برابر نمعت‌های خالق و آفریدگار خودش شکر بیشتری خواهد داشت و برای تحقق این موضوع فکر در نعمت‌های خدا، دو موضوع را ما باید مدنظر قرار بدهیم که ان‌شاءالله این‌ها را در هفته‌های آینده به آن خواهیم پرداخت: یکی اینکه انسان از طریق تفکر، منعم را بشناسد که خدواند متعال هست؛ دوم نعمت‌های خدا را باید ما بشناسیم و شکر مترتب بر فکر هست؛ لذا تشکر از خدواند، مترتب بر تفکر در نعمت‌های خداوند است. امیدواریم ان‌شاءالله خداوند متعال همۀ ما را اهل تفکر در نعمت‌های خودش قرار دهد.

    - الهی آمین.

    و ما را از بندگان شاکر خودش قرار دهد.

    - الهی آمین.

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. Nقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ. اللَّهُ الصَّمَدُ. لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ. وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌM.

    - اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

    پایان خطبۀ اول

    اعوذ بالله من الشیطان الرجیم. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ. الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی يُؤْمِنُ الْخَائِفِينَ و يُنَجِّی الصّالِحِينَ وَ يَرْفَعُ الْمُسْتَضْعَفِينَ وَ يَضَعُ الْمُسْتَكْبِرِينَ وَ يُهْلِکُ مُلُوكاً وَ يَسْتَخْلِفُ آخَرِينَ. وَالْحَمْدُ لِلَّهِ قَاصِمِ الْجَبَّارِينَ مُبِيرِ الظَّالِمِينَ مُدْرِکِ الْهَارِبِينَ نَكَالِ الظَّالِمِينَ صَرِيخِ الْمُسْتَصْرِخِينَ وَ مَوْضِعِ حَاجَاتِ الطَّالِبِينَ وَ مُعْتَمَدِ الْمُؤْمِنینَ. اَلحَمدُلِّلهِ لّذی يَخلُقُ وَ لم يُخلَق وَ يَرزُقُ وَ لا يُرزَق وَ يُطعِمُ وَ لا يُطعَمَ وَ يُمِيتُ الْأَحْيَاءَ وَ يُحْيِی الْمَوْتَى وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَیْ ءٍ قَدِيرٌ. اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَّلِم على عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ اَمینِکَ وَ صَفِیِّکَ وَ حَبیبِکَ وَ خِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکْ وَ حافِظِ سِرِّکَ وَ مُبَلِّغِ رِسالاتِکَ وَ بَشْیر رَحْمَتِک وَ مُبَلِّغِ رِسالاتِکَ وَ نَذیرِ نِقْمَتِکْ. أَفْضَلَ وَ أَحْسَنَ وَ ؟؟؟‌(۲۳:۰۱) وَ أ کْثَرَ مَا صَلَّیْتَ وَ بَارَکْتَ وَ تَرَحَّمْتَ وَ تَحَنَّنْتَ وَ سَلَّمْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ عِبَادِکَ وَ أولیائک وَ أَنْبِیَائِکَ وَ رُسُلِکَ ألی القاسم المصطفی مُحَمَّدٍ. وَ عَلی آله الاَّطیَّبینَ الاَّطهَرینَ المَعصُومینَ المُنتَجَبین وَ لَا سِیَّما عَلَی اَمِیرِالمُؤمِنِینَ عَلِیِّ بنِ اَبِی طَالِبٍ(علیه‌السلام) وَصِیِّهِ وَ رَسولِ رَبَّ العَالَمِینَ عَبْدِکَ وَ وَلیِّکَ وَ أخی رَسُولِکَ وَ حُجَتِکَ عَلی خَلْقِک وَ آیَتِکَ الْکُبْرَى وَ النَّبَإِ الْعَظِیمِ وَ صَلِّ عَلَى الصِّدِّیقَةِ الطَّاهِرَةِ فَاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ وَ صَلِّ عَلَى سِبْطَیِ الرَّحْمَةِ الحسن و الحسین سَيِّدَیْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ صَّلِ علی أئمة المُسْلِمینْ علی ابن الحسین و محمد ابن علی و جعفر ابن محمد و موسی ابن جعفر و علی ابن موسی و محمد ابن علی و علی ابن محمد و الحسن ابن علی و الحجة القائم المهدی الْمُؤَمَّلِ أمْرِکَ وَ الْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ وَ حُفَّهُ بِمَلائِكَتِکَ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَيِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ وَ اللَّعْنَهُ دائِم ‏عَلَى أَعْدَائِهِمْ اعداء الله مِنَ الان الی يَوْمِ لِقاء الله اوصيکم و نَفسی عباد الله بِتَقوی الله.

    خودم و شما نمازگزاران، برادران و خواهران را به رعایت تقوای الهی و دوری از گناه و معصیت سفارش می‌کنم و تبریک عرض می‌کنم این ایام خجسته و سعید ولادت باسعادت مولی‌الموحدین علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) را به محضر مبارک امام عصر(روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء) و همۀ شیعیان و ارادتمندان به علی‌بن‌ابی‌طالب(ع)، رهبر فرزانۀ انقلاب و شما نمازگزاران و سنگرنشینان جمعه. امیدواریم ان‌شاءالله خدواند متعال عیدی ما را فرج آقا و مولایمان، امام‌زمان(ع) قرار دهد. مناسبت‌هایی هست که نیاز به تذکر دارد، مثل فردا شنبه، سیزدهم ماه رجب هست و اولین روز از ایام اعتکاف، روز ولادت علی‌بن‌ابی‌طالب(ع). در موضوع اعتکاف، به چند مسئله ما توجه داشته باشیم تا قدر و ارزش اعتکاف را بدانیم. یکی اینکه اعتکاف از رویش‌های این انقلاب هست. در دوره و زمانی‌که دشمنان تهاجم و جنگ نرم علیه جوانان ما و کشور ما آغاز کردند، رویشی چون اعتکاف، از شاید بتوان گفت دستاوردهای مهم خون مطهر شهداست برای این نظام. که در بهترین مکان‌ها، یعنی مساجد جامع، به فتوای خیلی از مراجع اعظام تقلید که باید در مسجد جامع برگزار بشود و در بهترین زمان‌ها که ایام‌البیض ماه رجب یا در ماه مبارک رمضان، دهۀ آخر ماه مبارک رمضان هست و در بهترین اعمال، نماز و قرآن و عبادت و بندگی خدا برای خودسازی انسان و همچنین از مصادیق مقابلۀ با جنگ نرم دشمن، که این‌ها همه قابل توجه هست و در اعتکاف، این‌ها همه جمع شده است. خب بحمدالله در این شهرستان هم با حضور عزیزان، جوانان، نوجوانان، برادران و خواهران، مؤمنین، مؤمنات در مساجد برگزار می‌شده هر سال. امسال هم ثبت‌نام می‌کنند. امیدواریم سرگرم‌شدن به دیدوبازدیدها، ما را از ارتباطمان با خدا غافل نکند که امسال بخواهد کم‌رونق‌تر از سال‌های گذشته باشد، معلوم می‌شود سفرۀ الهی را کنار گذاشته باشیم و به سفرۀ مادی و دنیایمان چسبیده باشیم. ان‌شاءالله همۀ ما توجه به این موضوع داشته باشیم.

    دررابطه‌با مناسبت سیزده رجب، ولادت باسعادت علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) که خب نمی‌شود انسان هیچ‌کسی نمی‌تواند آن فضائل علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) را بیان کند. من فقط به یک روایت از رسول گرامی اسلام اکتفا می‌کنم که حضرت در حق علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) فرمودند: «وَ الَّذِی نَفْسِی بِيَدِهِ» علی جان قسم به آن کسی‌که جان منِ پیغمبر خدا در دست او هست، «لَوْلَا أَنْ تَقُولَ طَوَائِفُ مِنْ أُمَّتِی فِيکَ مَا قَالَتِ النَّصَارَى فِی ابْنِ مَرْيَمَ لَقُلْتُ الْيَوْمَ فِیکَ مَقَالًا لَا تَمُرُّ ؟؟؟‌(۲۹:۱۸) مِنَ الْمُسْلِمِينَ إِلَّا أَخَذُوا التُّرَابَ مِنْ تحتِ قَدَمَيْکَ للْبَرَكَةَ.» پیغمبر گرامی اسلام فرمودند قسم به آن کسی‌که جانِ من پیغمبر در دست اوست علی، اگر نبود که عده‌ای از امت من ممکن بود به آن سرنوشت عده‌ای از مسیحی‌ها مبتلا بشوند که حضرت مسیح، فرزند مریم را در حد خدا بالا بردند و قائل به ؟؟؟‌(۲۹:۵۰) او شدند، من در حق تو مطالبی می‌گفتم که از هر کجا گذر کنی، مردم خاک قدم تو را تبرکاً بردارند؛ ولی افسوس که ظرفیت در بین مردم و امت من، آن‌قدر بالا نیست که فضائل تو را من بر زبان جاری کنم. لذا ما امیدواریم ان‌شاءالله با آمدن امام‌زمان(ع)، این ظرفیت ما بالا برود که بتوانیم فضائل اهل بیت را آن‌طور که هست، بشناسیم و بحث کنیم و گفت‌وگو کنیم. الان به‌خاطر ظرفیت کم ما، خیلی از فضائل اهل بیت مکتوم هست، خیلی‌ها جزو اسرار قرار گرفته است. نمی‌شود هر جایی گفت. هر مطلبی را گفت در شأن اهل بیت. زود به غلو می‌افتند. عده‌ای افتادند در صدر اسلام و پیغمبر خدا این خطر را احساس کردند؛ لذا از فضائل علی(ع)، حضرت صرف‌نظر کردند. کمی از فضائل علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) گفته شده است. «ذِکرِ علیٍ عِباده» یاد علی(ع) عبادت است، نام او عبادت است، خلاصه این‌ها بخشی از آن فضائل فراوانی است که ائمۀ اطهار و علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) دارند. انتظار ما و امید ما این است که ان‌شاءالله امام‌زمان بیایند و پرده از روی این فضائل اهل بیت برداشته بشود. درواقع آنجاست که رونمایی خواهد شد به‌نحو حقیقی از اهل بیت. آنجا مردم با آن ظرفیت بالا و دست ولایی امام‌زمان، توان تحمل این فضائل را خواهند داشت. ما الان خیلی محرومیم؛ یعنی در غیبت امام‌زمان(ع) که گفته می‌شود در دعای افتتاح که ما شکوه می‌کنیم فقد و غیبت امام‌زمانمان را، یکی‌اش این محرومیت‌های معنوی است که ما الان داریم. امیدواریم ان‌شاءالله با فرج امام‌زمان(ع) این محرومیت‌ها از همۀ ما برداشته بشود.

    مطلب دیگری که نیاز به تذکر و توجه هست عزیزان، می‌دانید که به‌هرحال روز سیزدهم فروردین‌ماه، روز وفات عقیلۀ بنی‌هاشم، زینب کبری(س) است. روز طبیعت نام‌گذاری شده است. اسلام با رفتن به طبیعت، مخالفتی ندارد. اسلام با شادی‌ها و سرور و بهجت واقعی مردم، نه‌تنها مخالف نیست؛ بلکه اصلاً مروج این‌ها هست. اصل اسلام و آموزه‌های دینی ما، بر شادی و سرور و بهجت هست. تا آنجایی که ما روایات داریم در کافی شریف به نام ادخال سرور فی قلب مومن نباید ما متهم بشویم به اینکه با سرور و شادی مردم مخالفیم. اما مناسبت‌هایی پیش می‌آید. موضوع‌هایی پیش می‌آید. به‌عنوان موضوع ثانوی که باعث می‌شود ما از این اصل به‌خاطر آن‌ها باید صرف‌نظر کنیم. یکی از آن‌ها شهادت اهل بیت عصمت و طهارت است. خب روز سیزدهم فروردین، روز طبیعت، همۀ ما دوست داریم برویم توی طبیعت. دامن طبیعت. ضمن اینکه محیط زیست را ما نباید کاری بکنیم که بعدها، نسل‌هایبعد خدایی‌ناخواسته متضرر بشوند. به فکر حفظ محیط زیست باید باشیم. اما این سرور و بهجت و خوش‌حالی‌ای که در این روز داریم، توجه به وفات عقیلۀ بنی‌هاشم داشته باشیم. خواهران محترمۀ ما که در شهادت امام‌حسین(ع) برادر بزگروارشان این‌قدر عزاداری می‌کنند، هیئت‌های محترم مذهبی، همۀ من و شما که جزو هیئت‌ها هستیم، در عزاداری امام‌حسین(ع) روز شهادت امام‌حسین(ع) را این‌قدر عظمت به آن می‌دهیم، روز عاشورا، روز وفات خواهرشان، عقیلۀ بنی‌هاشم را هم مدنظرمان باشد. ان‌شاءالله به دامن طبیعت هم اگر رفتیم، آنجا هم یادی بکنیم از فضائل زینب کبری(س). چه اشکالی دارد؟ رفتیم در طبیعت، نشستیم، از آن فضای سرسبز استفاده کردیم، غذایی، تغییر ذائقه‌ای، اشکالی ندارد؛ اما چقدر خوب است همان جا هم یک مجلسی بگیریم. همان فامیل خودمان هستند. یادی بکنیم. سخنی از حضرت زینب(س) گفت‌وگو بشود. حتی به رحلت آن حضرت اشاره بشود. بتوانیم اشکی برای حضرت بریزیم. منافات ندارد با روز سیزده و روز طبیعت. مهم این است که ما به یاد این عزیزان و این بزرگواران باشیم و شأن و جایگاه این بزرگواران را ان‌شاءالله حفظ کنیم. این اگر شد، درواقع جمع بین همۀ خوبی‌ها شده است؛ ولی اگر رفتیم به دامن طبیعت، فراموش کردیم از آن رسالت دینی و مذهبی خودمان و روز وفات عقیلۀ بنی‌هاشم را بی‌خیال شدیم و به شادی و خلاصه بعضی جاها هم خدایی‌ناخواسته با برنامه‌های بی‌بندوباری همراه می‌شود بعضی از کسانی هستند که این کارها را می‌کنند، آن‌موقع ممکن است که مورد بی‌مهری اهل بیت قرار بگیریم. ما اگر به آن‌ها بی‌مهری کردیم، آن‌ها اگرچه مهربان‌تر هستند و خیلی جاها را ندید می‌گیرند؛ ولی گاهی ممکن است خلاصه قلب آن‌ها بشکند. قلب امام‌زمان(ع)، عمۀ امام‌زمان(ع) روز وفاتشان هست، ما در حضور امام‌زمان(ع)، در روز وفات عمه‌جانشان زینب کبری(س) بیاییم خلاصه کارهایی بکنیم که مناسب با روز وفات نیست. این را تذکرش را من عرض کردم. ان‌شاءالله همه رعایت می‌کنند. از باب تذکر من عرض کردم که غافل نشویم.

    و موضوعی که نیاز هست در این ایامگفته بشود، بحث فرمایشات مقام معظم رهبری و نام‌گذاری سال به نام حمایت از کالای ایرانی، خب تحقق این شعار سال که درواقع نقشۀ راه مسئولین و مردم هست، یک الزاماتی دارد. آن الزامات را من به اجمال عرض می‌کنم. یکی این است که باید از راه تولید، رفع مانع کنند.، هم مسئولین بالای نظام، هم مسئولین میانی نظام. گاهی یک ناهماهنگی‌هایی بین مسئولین میانی با عالی نظام هست که مسئولین میانی گاهی به‌جای رفع مانع، سنگ‌اندازی می‌کنند. خب ما اگر می‌خواهیم این فرمایش مقام معظم رهبری محقق بشود، باید اولین کار، رفع مانع تولید بشود در تمام سطوح مدیریتی. دوم جلوگیری بشود به‌جد از ورود کالاهای قاچاق به کشور. دیگر فرق نمی‌کند، حالا آن کسی‌که کالا قاچاق می‌کند، شخصیتی باشد منتسب به یک مسئول ردۀ بالا یا یک کس دیگری باشد. به‌جز آن موارد استثنائی که کوله‌برها هستند که مقام معظم رهبری هم خودشان فرمودند. آن‌ها استثناء شده است. اما جایی که از مبادی رسمی کشور می‌خواهند کالا وارد کنند، کالای قاچاق، با این‌ها باید به‌جد برخورد بشود. حالا می‌خواهد هرکسی‌که باشد. باید این را جدی بگیرند. این دومین الزام برای تحقق شعار سال هست.

    سوم کنترل واردات کالا چه از طرف بخش خصوصی و چه بخش دولتی. این‌هم کنترل بشود. وقتی ما یک کالایی را در داخل داریم، چرا مشابه آن را از خارج وارد کنند؟ خب این‌ها ضربه می‌زند به تولید ملی و منافات دارد با شعاری که آقا فرمودند: حمایت از کالای ایرانی.

    و چهارم بهره‌برداری از ظرفیت‌های داخلی و منطقه‌ای و بین‌المللی که بخشی از این برمی‌گردد به وزارت خارجه و وزارت بازرگانی که این‌ها باید در کشورهای همسایه که امروز نیاز دارند به کالای ما و نیاز دارند به آنچه که ما در داخل داریم، آن‌ها باید رایزنی‌های جدی‌تری داشته باشند برای تسهیل در امر صادرات کالای کشور ما به آن کشورها.

    پنجم بسیج منابع و امکانات در حمایت از صنایع داخلی و کالای ایرانی مانند تسهیلات بانکی و امثال این‌ها. خب ما امروز شاهدیم بعضی وقت‌ها شنیده می‌شود تسهیلات بانکی به افرادی داده می‌شود که آن‌ها در واسطه‌گری و دلالی آن تسهیلات را به‌کار می‌گیرند. به‌جای اینکه بخواهند در راه تولید به‌کار گرفته شود. خب این‌ها را باید مواظبت کنند. همۀ منابع باید در راه تولید به‌کار گرفته بشود و بسیج بشود.

    ششم، نظارت و کنترل بر کیفیت کالای ایرانی و برگرداندن اعتماد مردم به کالای ایرانی. این را هم باید دولت نظارت کند. مسئولین نظارت کنند که کالاهی باکیفیت تولید بشود در داخل. نگویند حالا که دیگر این شعار داده شده است و قطعاً توجه مردم به تبیعیت از مقام معظم رهبری، به کالای داخلی خواهد شد، هر جنسی را ما بیرون بدهیم، آن‌ها خواهند گرفت. نه، باید بر کیفیت کارشان بیفزایند و این نیاز به نظارت جدی و مستمر دارد.

    هفتم نمادسازی مسئولین برای استفاده از کالای ایرانی. وقتی‌که یک مسئولی خودش در استفادۀ وسایل زندگی‌اش از کالای خارجی استفاده می‌کند، مردم می‌بینند. «النّاسُ عَلى دِینِ مُلُوکِهِم» مردم به روش مسئولینشان هستند. مسئولی که ماشین خارجی سوار می‌شود، نمی‌تواند شعار بدهد که آقا ماشین داخلی شما سوار بشوید. مردم به تو نگاه می‌کنند. عمل تو را می‌بینند. گاهی از اینجا تا مشهد می‌خواهد یک مسئول برود، می‌بینیم ماشین خارجی سوار می‌شود. ما در شهرستان خب نداریم. شهرستان‌های دیگر را من دیده‌ام. یک فاصلۀ یک‌ساعت‌ونیمه را دیدیم با یک ماشین خارجی آمده است. مگر می‌مردی اگر یک ماشینی مثل ماشین مردم سوار می‌شدی؟! ماشین ایرانی سوار می‌شدی. چرا همین‌ها را کیفیتش را بالا نبرند؟ لذا نمادسازی از عمل مسئولین، یک اصلی هست. همه نگاه می‌کنند. مسئول چه وسیلۀ نقلیه‌ای سوار می‌شود. مسئول در خانه‌اش چه نوع یخچالی دارد. مسئول در ادارۀ خودش چجور وسایلی را آورده است. داخلی است یا خارجی. این‌ها خیلی مؤثر هست. وقتی‌که نقل می‌کنند هندوستان به استقلال رسید از انگلستان و خلاصه شر انگلیسی‌ها را کم کرد، مدت‌ها آن مسئول هند با پای برهنه راه می‌رفت. کفش‌های لوکس انگلیسی بود، نمی‌پوشید. گفت تا در داخل کشورم تولید نشود، من کفش نمی‌پوشم. دکمۀ لباسشان از انگلستان می‌آمد. گفت آقا طراحی کنید لباسی که نیازی به دکمه نداشته باشد. شد یک سبک لباس در زندگی هندی‌ها. الان خانم‌های هندی دارند می‌پوشند هنوز که نیاز به دکمه ندارد، چون دیدند دکمه از انگلستان است. مسئولین که جلو بی‌افتند، مردم پشت سرشان می‌روند. لذا هند امروز بی‌نیاز است از این کشورها و کشور ما همین‌طور. الان در عرف دیپلماتیک کشورها هم رسم بر همین است. بعضی کشورها مخصوصاً فرانسه و بعضی دیگر از کشورها، دارند که این‌ها در مراسم تشریفاتی خودشان، فقط از وسیلۀ نقلیۀ کشور خودشان، ساخت کشور خودشان استفاده می‌کنند. ماشین کشور دیگر را سوار نمی‌شوند اصلأ. حتی نقل می‌کنند چند وقت قبل، یکی از مسئولین از کشورهای اروپایی به ایران آمده است. غذا برای او درست کردند. این‌ها هم درد است برای ما، هم توجه و تذکر هست برای مسئولین ما که می‌آید به ایران، وقتی غذا برای او درست می‌کنند، بهترین ماهی کشور را برای او درست می‌کنند. می‌برند جلویش. می‌گوید من ترجیح می‌دهم ماهی‌ای که در سواحل دریای کشور خودم صید شده باشد، صیادان کشور خودم صید کرده باشند و طباخ‌های کشور خودم او را طبخ کرده باشند، من از آن استفاده می‌کنم. آن را ترجیح می‌دهم بر ماهی کشور شما. این‌ها هستند که کشورشان را به استقلال می‌رسانند. آن مسئول وابستۀ غیرمتدینی که شعارش این می‌شود که ما در کشور فقط آبگوشت بزپاش بلد هستیم درست کنیم، او از سر تا پایش وابستگی است. او می‌تواند کشور را به استقلال برساند؟! ابدا. مسئولین باید باشند که این‌جور باشند با ملتشان. می‌گوید من از این ماهی کشور شما استفاده نمی‌کنم و نخورد غذای ایران را. گفته است باید ماهی کشور خودم، آشپز کشور خودم. امروز ما می‌شنویم در بعضی از بین راه‌ها، قطارها، رفته‌اند آشپز از کشورهای خارج آورده‌اند. اشتغال برای کشور خارج ایجاد کردند که آن‌ها غذا بپزند. یعنی در این کشور ما آشپز نداشتیم؟! در این کشور ما مصالح نداشتیم برای آشپزی؟ با این‌جور مسئولین اگر باشند، در هرکجا که باشند، در هر دولتی باشد، من به هیچ دولتی نظر ندارم، هر دولتی که این‌جور مشی‌ای داشته باشد، هر کشوری که این‌جور مسئولینی داشته باشند، آن شکور به استقلال نمی‌رسد، رهبر آن کشور هر چقدر فریاد بزند. باید مسئولین بیایند پای کار. باید وابستگی‌ها را قیچی کنند. وارسته بشوند از وابستگی. نه به ماشین خارجی وابسته باشند. امروز شما یک نگاه بکنید. مردم چشم دارند. مردم عقل دارند. نمی‌توانید شما چشم مردم را ببندید. عقل مردم را چه می‌‌کنید؟ فکر مردم را چه می‌کنید؟ این را که نمی‌ّشود جلویش را گرفت. لذا با این‌چنین مسئولینی، کشورهایشان به استقلال رسید. امیدواریم ان‌شاءالله مسئولین ما هم با این پیامی که رهبری دادند، با این نقشۀ راهی که رهبری جلوی پای همۀ مردم و مسئولین گذاشتند، همۀ ما توجه داشته باشیم، حمایت از کالای داخلی داشته باشیم. آن‌ها هم شرایط و ضوابط را رعایت کنند.

    خدایا ما را یک‌آن به خودمان وامگذار.

    - الهی آمین.

    عاقبت امور ما ختم‌به‌خیر بگردان.

    - الهی آمین.

    خدایا به عزتت قسمت می‌دهیم، باران رحمتت را بی‌آفت بر ما نازل بفرما.

    - الهی آمین.

    تذکر دادند عزیزان، مواظب باشیم. مصرف آب صرفه‌جویی کنیم. قحطی آب قطعی است. اگر چنانچه ما صرفه‌جویی نکنیم. با مشکل بی‌آبی، کم‌آبی، آب ممکن است جیره‌بندی بشود. لذا جدی باشیم. درست است ما می‌خواهیم سوار ماشین بشویم. کیف می‌کنیم ماشین شسته‌رفته‌ای باشد. آب را می‌گیرد بعضی‌ها روی ماشین که انسان جگرش خون می‌شود وقتی می‌بیند شلنگ آب را گرفته‌اند. خب یک سطل بگیرید با یک پارچه این را تمیز کن. این‌ها را دقت داشته باشیم عزیزان. تابستان دارد می‌رسد. شما ببینید هنوز روزهای اول بهار، بردسکن به این گرمی، تابستان چه خواهد شد، خدا می‌داند. ان‌شاءالله که همۀ ما رعایت کنیم تا به مشکلی برخورد نکنیم. خدایا ما را یک‌آن به خودمان وامگذار.

    - الهی آمین.

    فرج آقا و مولایمان امام‌زمان را برسان.

    - الهی آمین.

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. Nقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ. اللَّهُ الصَّمَدُ. لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ. وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌM. صدق الله العلی العظیم. و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

    - اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

    پایان خطبۀ دوم.


    ارسال دیدگاه
    ارسال دیدگاه شما در مورد مطلب

    کد امنیتی :
    شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.
    بارگزاری مجدد کد



نظر شما در مورد سیستم جدید سایت نماز جمعه چیست ؟
عالی
خوب
متوسط
ضعیف
نظری ندارم...


تمامی حقوق این سایت متعلق به دفتر امام جمعه بردسکن می باشد