متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

    موضوع: اخبار, فرهنگی و هنری, خطبه های نماز جمعه تاریخ ارسال: 1397/09/25 - 08:42

    جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

    سلام علیکم و رحمة اللّه. أعوذ بِاللَّه مِنَ الشَيطانِ الرَجيِم. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ نَحْمَدُهُ وَ نَسْتَعينُهُ وَ نَسْتَغْفِرُهُ وَ نَسْتَهْديهِ وَ نَتَوَکَّلُ عَلِيه وَ نُصَلّی وَ نُسَلِّمُ عَلیٰ حَبيبِهِ وَ نَجِيبه سِیدِ رُسُلِهِ وَ حافِظِ سِرِّهِ بَشيرِ رَحْمَتِهِ وَ نَذيرِ نِقْمَتِه أَبی القاسِم المُصْطَفیٰ مُحَمَّد وَ عَلیٰ آلهِ الاَّطیَّبینَ الاَّطهَرینَ المَعصُومینَ المُنتَجَبین وَ لا سِیُّما بَقیَّةِ اللَّهِ فِی الأرَضین وَ اللَّعْنَهُ دائِم ‏عَلىٰ أَعْدَائِهِمْ اعداءِ اللّه مِنَ الان إلی يَوْمِ لِقاء اللَّه. أوصيکم وَ نَفسیِ عبادَ اللَّه بِتَقوَی اللَّه وَ طاعَتِهِ وَ اجتِنابِ مَعْصِیَته.

    خودم و شما نمازگزاران، برادران و خواهران را به رعایت تقوای الهی و دوری از گناه و معصیت سفارش می‌کنم و بر اتصاف به تقوا، برای خودم و شما نمازگزاران، از خداوند متعال و منان، استعانت و استمداد می‌جویم. امیدواریم ان‌شاءالله خداوند متعال همۀ ما رو توفیق دهد که در نیتمون و افکارمون و در سخن و گفتارمون و در اعمالمون رعایت تقوای الهی رو داشته باشیم.

    در ادامۀ مطالب و مباحث هفته‌های گذشته در خطبۀ اول که در هدایای سفر آخرت صحبت می‌کردیم، به هدیۀ رسول گرامی اسلام، حضرت محمدبن‌عبدالله(ص)، فرمودند اولین هدیۀ اون حضرت محبت و دوستی آن حضرت است و دومین هدیۀ ایشان، اقتداء به سنت و روش آن حضرت هست و سوم محبت اهل‌بیت آن حضرت هست که محبت اون حضرت و اقتداء به سنت و سیرۀ اون حضرت رو اجمالاً در هفته‌های گذشته بیان کردیم. مورد سوم که محبت اهل‌بیت هست، در این هفته ان‌شاءالله با مقدمه‌ای، اون رو شروع می‌کنیم.

    آن مقدمه نیاز به یک توجه بیشتری دارد. من از نمازگزاران عزیز خواهشم اینه به این مقدمه توجه داشته باشن که ان‌شاءالله بعد، در هفته‌های آینده بحث محبت اهل‌بیت رو بر مبنای این مقدمه می‌خوایم بیان کنیم و در این مقدمه چند نکته رو من عرض می‌کنم.

    نکتۀ اول این است که خداوند متعال به انسان دو ویژگی منحصربه‌فرد داده است که به هیچ موجود دیگری و مخلوق دیگری عنایت نکرده است. اولین اون‌ها عقل است و دوم قلب هست. عقل که خدا به انسان داده است، خب با او انسان شناخت براش به وجود می‌یاد، معرفت پیدا می‌کند و با قلبی که خداوند به انسان داده است، محبت یا نسبت‌به موضوعی نفرت براش به وجود می‌یاد. پس این دو امتیاز رو که خداوند داده است، کارکرد عقل، معرفت و شناخت و کارکرد قلب، محبت و عشق و علاقه یا نفرت و تنفر هست.

    دومین نکته این است که علاقه و محبت یا نفرت و غضب و بیزاری نسبت‌به موضوعی، مترتب بر شناخت و معرفت هست، ولو یک شناخت و معرفت اندکی؛ یعنی ما تا موضوعی رو نشناسیم، نسبت‌به او نمی‌توانیم علاقه پیدا بکنیم یا نفرت پیدا بکنیم. پس علاقه و محبت مترتب بر یک شناخت اجمالی از موضوع قرار داده شده است.

    نکتۀ سوم این است که نزدیک‌شدن، قرب یا بُعد و فاصله‌گرفتن از موضوعی، مترتب است این قرب و بُعد بر محبت یا نفرت. یعنی ما وقتی یک چیزی رو دوست داشته باشیم، به اون نزدیک می‌شیم. وقتی یک چیزی رو ازش بدمون بیاد، نفرت داشته باشیم، ازش فاصله می‌گیریم. این نکتۀ سوم.

    نکتۀ چهارم این است که انسان‌ها همیشه در زندگی‌شون به‌دنبال محبوب هستن. به‌دنبال چیزی که دوستش دارن، حرکت می‌کنن. نه به‌دنبال معروف و چیزی که او رو می‌شناسند. لذا یک مثال می‌زنم برای اینکه بهتر این مسئله جا بیفته، اینکه عزیزان ببینید ما الان خیلی از چیزها رو توی این عالم می‌شناسیم. در کشور خودمون مثلاً حالا مثال بزنیم، یک مثالی هم که یک مقداری شاید جوون‌ها بیشتر خوششون بیاد، همۀ مردم ما اجمالاً استادیوم آزادی تهران رو می‌شناسند. می‌شناسند، اما این شناخت آیا این‌ها رو وادار می‎کند که پا بشن برن اونجا رو ببینن از نزدیک؟ قطعاً این‌جوری نیست. برای عده‎ای چرا، همین شناخت باعث می‌شه که برن، اونجا رو ببینن، علاقه دارن؛ اما نفس شناخت باعث نمی‌شه که مردم برن، اونجایی رو که می‌شناسن، ببینن و اظهار محبت و علاقه بکنن. این هم یک نکته‌ای است که ما باید به اون توجه داشته باشیم.

    نکتۀ پنجم که خیلی حائز اهمیت هست و ما باید بدانیم، با نکتۀ ششم، این است که منشأ حرکت و جهت حرکت حیوان، غضب و شهوت و شکم او هست؛ یعنی یک حیوان وقتی می‌خواد حرکت بکنه از جای خودش به جایی منتقل بشه، حالا چه دنبال شکار هست، چه دنبال پناهگاه هست، غضبش و شهوتش و شکمش او را حرکت می‌دهد، به جنب‌وجوش می‌یاره و اگر این شهوت و غضب و شکم در حیوان نباشد، حیوان حرکت نمی‌کند. خوب دقت کنید. اما نکتۀ ششم این است که در انسان، منشأ حرکت و جهت حرکت او، عشق و علاقه و محبت است یا نفرت هست. اون حیوان که منشأ حرکتش شهوت و غضب و شکمش بود، به‌خاطر اون غریزه‌ای بود که خداوند در وجود او نهادینه کرده؛ اما منشأ حرکت انسان که محبت و عشق و علاقه یا خشم و غضب هست، به‌خاطر اون روح و قلب و دلی هست که خداوند متعال در وجود انسان نهادینه کرده است؛ لذا این دو جهت موضوع رو ما مدنظرمون داشته باشیم که حرکت انسان بر اساس شکم نیست، بر اساس شهوت نیست، بر اساس غضب نیست خلاصه، بر اساس اون علاقه‎مندی‌ای است که به موضوع پیدا می‌کند که گفتیم منشأ علاقه‌مندی هم در خیلی از جاها یک شناخت اجمالی باید باشد.

    حالا انسان به‌تبع این حرکت و جهت حرکتش، به‌سوی محبوب خودش حرکت می‌کند و علاقه‌مند هست. خواه اون محبوب حق باشد یا باطل. به اون شیء علاقه پیدا کرده، حالا چه حق باشه، به‌سمت او حرکت می‌کند؛ باطل هم باشد، چون دوستش دارد، به‌سمت او حرکت می‌کند. لذا ما در روایات می‌بینیم رسول گرامی اسلام، حضرت محمدبن‌عبدالله(ص)، منشأ همۀ گناهان رو محبت ذکر می‌کنن. محبت دنیای مضموم و لذا حضرت فرمودن: «حُبُّ اَلدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ» علاقه‌مندی به دنیا، دنیای مضموم، دنیایی که از هر طریقی به دست انسان آمد، علاقۀ به این‌چنین دنیایی، سر همۀ گناهان است. سرچشمۀ همۀ گناهان، محبت هست. محبت به دنیای مضموم. این و داشته باشیم.

    نکتۀ هفتم که آخرین نکته هست و طولانی‌تر هست، توجه به او لازم هست، این است که عزیزان باتوجه‌به آیات شریفۀ قرآن درخصوص محبت و علاقه‌ای که خداوند در وجود انسان قرار داده است، یک نکته قابل‌توجه است. به این نکته توجه داشته باشیم. در قرآن کریم، آیات زیادی و فراوانی داریم مبتنی‌بر استدلال بر توحید و نبوت و معاد و آنچه که به‌هرحال باید استدلالی برای انسان باشد. ما در قرآن فراوان داریم آیاتی که استدلال می‌کند؛ یعنی عقل انسان رو قانع می‌کند با استدلال بر توحید، نبوت و معاد و مسائل دیگر. خوب به این مسئله توجه داشته باشید. اما همین قرآن کریم که برای اقناع عقلی ما بر بحث توحید، معاد و امثال این‌ها، اصول دین، استدلال اقامه می‌کند، بعد از استدلال بر این‌ها، در هیچ جا خداوند نمی‌فرماید حالا که استدلال اقامه شده است و شناخت پیدا کردید، بیایید. خوب دقت کنید. نمی‌فرماید حالا که شناختید، بیایید؛ بلکه دررابطۀ‌با دعوت به حرکت و محبت، اونجایی که مطرح شده است، می‌فرماید حالا که محبت پیدا کردید، بیایید. به این عرضم دقت داشته باشن عزیزان؛ یعنی بر خیلی از مسائل قرآن استدلال عقلی می‌کند، اقناع عقلی به وجود می‌یاد، با همۀ این‌ها خداوند نمی‌فرماید حالا که شما از لحاظ عقلی قانع شدید، معرفت و شناخت پیدا کردید، حرکت کنید بیایید. ولی اونجایی که بحث محبت به وجود می‌یاد، علاقه‌مندی به وجود می‌یاد، می‌فرماید حالا که علاقه‌مند شدید، بیایید. آیۀ قرآن رو دقت کنیم. سورۀ مبارکۀ آل‌عمران، آیۀ 31می‌فرماید: «إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِی». نمی‌فرماید اگر خدا رو شناختید، از من متابعت کنید. می‌فرمایید اگر خدا رو دوست دارید، «إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِی» اگر خدا رو دوست دارید، بیایید به‌سمت من. پس بحث حرکت، بحث آمدن بر محبت و علاقه مترتب شده است.

    بعد هم باز نمی‌فرماید که حالا اگر شما علاقه پیدا کردید و آمدید، خداوند به شما بهشت می‌ده، حور می‌ده، غِلمان می‌ده. می‌فرماید خداوند هم متقابلاً شما رو دوست داره. «إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِی يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ» یعنی اگر ما محبت بین ما و خداوند ایجاد شد، محبت و علاقه بین ما و اهل‌بیت ایجاد شد، اونجاست که خداوند می‌فرماید حالا که علاقه‌مند هستید، بیایید و اگر آمدید، نمی‌فرماید من به شما بهشت می‌درم. می‌گه منم متقابلاً شما رو دوست دارم و اگر شما رو دوست داشتم، «يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ» گناهان شما رو می‌آمرزد. خوب به این مسئله دقت داشته باشیم که چه چیزی باعث می‌شه که ما به‌رو سمت خدا حرکت کنیم. آیا شناخت هست؟ خیلی‌ها خدا رو شناختن؛ اما به‌سمت خدا نرفتن. ولی اگر کسی خدا رو دوست داشت، بین محبوب و حبیب یک ارتباطی برقرار می‌شود، یک جاذبه‌ای ایجاد می‌شود که انسان خودبه‌خود حرکت می‌کند. بین عاشق و معشوق رمزی است نداند آن‌که اُشتر می‌چراند. اون رمز همون جاذبه هست؛ یعنی انسان به‌سمت محبوب خودش حرکت می‌کند. انسان به‌سمت معشوق خودش حرکت می‌کند. درخصوص کفار هم، دقت کنین، باز خداوند نمی‌فرماید که کفار خدا رو نشناختن؛ لذا کفر ورزیدن؛ بلکه می‌فرماید اون‌ها به جای علاقه‌مندی به خدای واقعی، یک خدای قلابی رو آمدن دست داشتن. بدلی جاگذاری کردن. بت و صنم و نمی‌دونم امثال این‌ها رو آمدن جای خدا قرار دادن. ابراز ارادتشون رو به جای اینکه به‌سمت خدا متمرکز کنن، به‌سمت بت‌ها متمرکز کردن. لذا آیۀ شریفۀ قرآن خیلی توضیح آشکار و خوبی رو برای همه می‌ده که ما توجه داشته باشیم. ما هرچی که در حوزۀ علم حرکت می‌کنیم، تازه معرفت پیدا می‌کنیم؛ لذا عالمی که لغزیده، فراوان داریم. دانشمندی که انحراف رفته، فراوان داریم؛ اما علاقه‌مندی که بخواد منحرف بشه، کم داریم. علاقۀ واقعی به محبوب واقعی اگر انسان پیدا کرد، این کم منحرف می‌شه؛ اما معرفت تنها، انسان ممکنه به انحراف کشیده بشه؛ لذا در آیۀ قرآن، سورۀ مبارکۀ بقره، آیۀ 165 خداوند می‌فرماید: «وَ مِنَ النّاسِ مَن یَتَّخِذُ مِن دونِ اللّهِ اَندادًا یُحِبُّونَهُم كَحُبِّ اللّهِ» بعضی از مردم هستند که غیر از خدا یا بگیم در مقابل خدا نِد و مقابلی قرار دادن، آمدن کسی رو در مقابل خدا برای خودشون تراشیدن و او رو دوست داشتن. «یُحِبُّونَهُم كَحُبِّ اللّهِ» مثلی که باید خدا رو دوست می‌داشتن، اون نِد خدا و ضد خدا رو دوست داشتن؛ ولی «وَ الَّذینَ ءامَنوا اَشَدُّ حُبًّا لِلّهِ» اما کسانی که ایمان واقعی آوردن، شدیدترین محبت اون‌ها به خداوند متعال بوده است. لذا این رو من عرض کردم که بهش توجه داشته باشیم. مقدمه‌ای هست درحقیقت بحث این هفتۀ ما، برای مباحث هفتۀ آینده. لذا آمد راوی سؤال کرد از امام‌صادق(ع). «سَأَلتُ أباعبدالله الصادق(ع)» از امام‌صادق(ع) راوی آمد سؤال کرد. «عَنِ الحُبِّ وَ البُغضِ أمِنَ الإِيمانِ هُوَ؟» گفت یابن رسول الله، آیا دوستی و دشمنی از ایمان هست؟ حضرت فرمودن: «وَ هَلِ الإِيمانُ إلَّا الحُبُّ وَ البُغضُ؟!» اصلاً مگر ایمان غیر از حب و بغض چیزی هست؟ بر این اساسی که تعریف کردم. امام‌صادق(ع) می‌فرماین اصلاً ایمان غیر از حب و بغض نیست و بعد استدلال می‌کنن به آیۀ شریفۀ قرآن که خداوند کفر و فسق را مکروه انسان‌های مؤمن قرار داده است و خوبی‌ها و زیبایی‌های معنوی را محبوب انسان‌های باایمان قرار داده است. این مقدمه‌ای است برای بحثمون در هفتۀ آینده که سومین هدیۀ رسول گرامی اسلام، حضرت محمدبن‌عبدالله(ص)، محبت اهل‌بیت اون حضرت است. اینکه ما می‌خوایم محبت اهل‌بیت رو داشته باشیم، یک مقدمات این‌چنینی لازم بود که این هفته به عرض شما نمازگزاران عزیز رسوندم.

    خدایا به‌حق امام‌زمان(ع) قسم‌ات می‌دهیم اون محبت واقعی و حقیقی و شدید نسبت‌به اهل‌بیت رو به همۀ ما عنایت بفرما.- الهی آمین.

    نفرت و بغض ما را نسبت‌به دشمنان اهل‌بیت بیش‌ازپیش در دل‌های ما قرار بده.- الهی آمین.

    عاقبت امور همۀ ما ختم‌به‌خیر بگردان.- الهی آمین.

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ * لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ * وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ.»

    - اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

    پایان خطبۀ اول

    أعوذ بِاللَّه مِنَ الشيطانِ الرَجيِم. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ نَحْمَدُهُ وَ نَسْتَعينُهُ وَ نَسْتَغْفِرُهُ وَ نَسْتَهْديهِ وَ نَتَوَکَّلُ عَلَيه وَ نُصَلّی وَ نُسَلِّمُ عَلیٰ حَبيبِهِ وَ نَجِيبه سیدِ رُسُلِهِ وَ حافِظِ سِرِّهِ بَشيرِ رَحْمَتِهِ وَ نَذيرِ نِقْمَتِه أَبی القاسِم المُصْطَفیٰ مُحَمَّد وَ عَلیٰ آلهِ الاَّطیَّبینَ الاَّطهَرینَ المَعصُومینَ المُنتَجَبین وَ لا سِیَّما عَلِیِّ بنِ اَبِی طالِبٍ علیه السلام وَ فَاطِمَةَ الزهرا سَیِّدَةِ نِساءِ الْعالَمِینَ وَ الحسن وَ الحسین سَيِّدَیْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ علی ابن الحسین وَ محمد ابن علیٍ وَ جعفر ابن محمد وَ موسی ابن جعفر وَ علی ابن موسی وَ محمد ابن علیٍ وَ علی ابن محمد وَ الحسن ابن علیٍ وَ الحجة القائم المهدی صَلَواتُ اللّه عَلَیهِم أَجمَعین وَ اللَّعْنَهُ ‏عَلَىٰ أَعْدَائِهِمْ أَعداءِ اللّه مِنَ الان إلی يَوْمِ لِقاءِ اللّه أوصيکم وَ نَفسیِ عبادَ اللَّه بِتَقوَی اللَّه.

    اَللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَيْهِ وَ عَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَ فی كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَليلاً وَ عَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً.

    اَللّهُمَّ اجْعَلْنا مِنْ خَیْرِ اَعْوانِهِ وَ اَنْصارِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ.

    در خطبۀ دوم مجدداً خودم و شما نمازگزاران را به رعایت تقوای الهی و دوری از گناه و معصیت سفارش می‌کنم و بر اتصاف به تقوا، برای خودم و شما نمازگزاران، از خداوند متعال و منان، استعانت و استمداد می‌جویم.

    مناسبت‌هایی رو در هفته داریم که نیاز به تذکر دارد. بعضی از اون‌ها رو من عرض می‌کنم. یکشنبه 25آذرماه، 8ربیع‌الثانی سالروز ولادت باسعادت امام‌عسکری(ع)، پدر بزرگوار امام‌زمان ما هست. خب احترام این عزیزان این است که ما به دستورات اون‌ها عمل کنیم. سفارش‌های اون‌ها رو مدنظر داشته باشیم. وصایای اون‌ها رو ان‌شاءالله در زندگی خودمون محقق سازیم و یکی از سفارشات امام‌عسکری(ع) به شیعیانشون، با تأکید فرمودن به شیعیان ما برسانید «أَكْثِرُوا ذِكْرَ اللَّهِ وَ ذِكْرَ الْمَوْتِ وَ تِلَاوَةَ الْقُرْآنِ» زیاد به یاد خدا باشن شیعیان ما. زیاد به یاد آخرتشون باشن شیعیان ما. قرآن زیاد مطالعه کنن و تلاوت کنن شیعیان ما.

    و چهارم فرمودن: « وَ الصَّلَاةَ عَلَى النَّبِیِّ(ص)» درود و صلوات بر خاتم انبیاء رو شیعیان ما فراوان داشته باشن که در صلوات بر محمد و آل محمد خداوند متعال ده امتیاز قرار داده است. امیدواریم ان‌شاءالله بتوانیم به وظیفۀ خودمون عمل کنیم نسبت‌به سفارشات این امام عزیز و بزرگوار که قطعاً یکی از سفارشات اون حضرت، توجه به فرزندشان امام عصر(روحی‌وارواح‌العالمین‌لتراب‌مقدمه‌الفداء) است. ما کم‌توجهیم به امام‌زمان(ع). بی‌تعارف اگر بخوایم صحبت کنیم. کم‌توجه هم نیستیم، بی‌توجهیم. یک مثال کوچکی من بزنم. اگر شما فکرتون تو دنیا به یک موضوعی مشغول بشه، من که خودم تجربه کردم برای خودم. شما هم قطعاً تجربه کردید، یادآوری می‎کنم من. یک موضوعی از موضوعاتی توی این دنیا فکر ما رو مشغول بکند، خوابمون نمی‌بره. توی خواب هم اگه یک لحظه چشممون وی هم بره به‌قول‌معروف چشممون گرم بشه، اون موضوع مهم رو که تو فکرش هستیم، خواب می‌بینیم. بیدار می‌شیم، اول از اون موضوع صحبت می‌کنیم. پرس‌وجو می‌کنیم. آیا نسبت‌به امام‎زمان(ع) ما الان این‌جور هستیم؟ جامعۀ ما چقدر نسبت‌به امام‌زمان(ع) تشنه است؟ چقدر حقیقتاً یاد امام‌زمان(ع) هست؟ در یک روایتی مضمونش رو عرض می‌کنم، فرمودن شما به‌اندازۀ یک لیوان آب به فکر ما نیستین. وقتی یک لیوان آبی رو انسان می‌خواد، حرکت می‌کنه، فراهم می‌کنه، برای خودش تهیه می‌کنه، به فکرش هست، پرس‌وجو می‌کنه. اگر دور از دسترس باشه، زودتر حرکت می‌کنه که قبل از آنی که از تشنگی هلاک بشه، خودش رو به آب برسانه. فرمودن شما به‌اندازۀ یک لیوان آب به فکر ما نیستین.

    گله‌مندند اهل‌بیت از این‌جور انتظاری که ما داریم. جامعۀ ما یک جامعۀ شیعه، یک جامعۀ مؤمن و واقعاً در دین‌داری نمرۀ خوبی داریم همۀ ما و شما بزرگواران؛ اما نسبت‌به انتظار امام‌زمان(ع) جور دیگری باید باشه. فضای کشور ما باید امام‌زمانی باشد. حال‌وهوای مردم ما و دل ما و خانۀ ما باید امام‌زمانی باشد. الان چقدر توی خانه‌هامون گفتمان امام‎زمان هست؟ نمی‌خوام اینجا جواب بگیم و بشنویم. فقط می‌خوایم یک مقدار به خودمون مراجعه بکنیم. توی خانه‌مون صبح تا شب، بیست‌وچهار ساعت شبانه‌روزمون بیست‌وچهار بار ما اسم امام‌زمان(ع) رو می‌بریم ساعتی یک بار؟ برای هرچیزی، حداقل برای همون کارهای دنیایی‌مون. آیا واقعاً بیست‌وچهار بار ما نام امام‎زمان رو می‌بریم؟ بعید می‌دونم. اگر تشنگی ایجاد بشه در ناحیۀ ما، این آب حیاط الهی، خلاصه جاری می‌شه. اگر امروز ما محرومیم، به‌خاطر این است که احساس تشنگی به امام‌زمان(ع) در ما به وجود نیامده است. خدایا ما را تشنۀ امام‌زمانمان بگردان- الهی آمین.

    خدایا ما را منتظر واقعی امام‌زمانمان قرار بده.- الهی آمین.

    خدایا دل‌های ما رو به دل امام‌زمانمان پیوند مستحکمی عنایت بفرما.- الهی آمین.

    این یک مناسبت. امیدواریم ان‌شاءالله خداوند متعال فرج اون حضرت رو هرچه سریع‌تر محقق بگرداند.- الهی آمین.

    مناسبت دیگر 27آذرماه رو داریم، سه‌شنبه، 10ربیع‌الثانی که هم روز وفات حضرت کریمۀ اهل‌بیت، حضرت معصومه(س) است و هم روز شهادت شهید مفتح و به همین مناسبت هم روز وحدت حوزه و دانشگاه نام‌گذاری شده است. من چند جمله از امام و مقام معظم رهبری کوتاه عرض می‌کنم دررابطه‌با اهمیت این دو مرکز علم و دین که همۀ ما بهش توجه داشته باشیم، به‌خصوص اساتید بزرگوار خودم از حوزه و دانشگاه که امروز هم شرف حضور دارن. امام فرمودن دانشگاه و حوزه‌های علمیه دو مرکز برای تمام پیشرفت‌های کشور هستند. به این جمله اگر ما دقت کنیم. تمام پیشرفت‌های کشور در حوزه و دانشگاه رقم می‎خورد. اگر ما در کشورمون از لحاظ مادی، عمرانی، بهداشتی پیشرفتی می‎بینیم، مدیون دانشگاه‌هاست؛ اگر توقفی هست، از قِبَل دانشگاه‌هاست؛ اگر پسرفت است، از قِبَل دانشگاه‌هاست. در حوزۀ دین و دین‌داری مردم و تقید مردم به دین و آموزه‌های دینی، اگر در کشور ما پیشرفتی می‌بینیم، مدیون حوزه‌هاست؛ اگر توقفی هست، باز از قِبَل حوزه‌هاست؛ اگر پسرفتی هم هست، از قِبَل حوزه‌هاست. این فرمایش امام است. فرمودن دانشگاه و حوزه‌های علمیه دو مرکز برای تمام پیشرفت‌های کشور هستند. یعنی اگر پیشرفتی نکرد، این دو تا کوتاهی کردن. اگر پیشرفتی کرد، این دو تا فعال بودن. کار کردن. ما بحمدالله در زمینۀ عمرانی، اقتصادی پیشرفت‌های خوبی در کشور داشتیم. در حوزۀ دینی هم ما بحمدالله پیشرفت‌های خوبی داشتیم. وقتی که دو موضوع فعال می‌شه توی کشور و می‌خواد رشد کنه، توجه داشته باشیم دشمنان هم فعال می‌شن روی همون‌ها. وقتی می‌بینن در کشور ما بحث دین امروز به‌گونه‌ای داره مطرح می‌شه در سراسر جهان داره شیعه جای خودش رو پیدا می‌کنه، آموزه‌های دینی جای خودش رو پیدا می‌کند، دشمن در مقابل این ساکت نمی‌نشیند. اون‎ها هم فعال می‌شن. لذا بعضی‌ها فعالیت دشمن رو می‌بینن؛ اما پیشرفت‎های معنوی کشور خودمون رو نمی‌بینن. وقتی که کشور ما دارد بحمدالله پیشرفت می‎کنه از لحاظ عمرانی، آبادانی، بهداشت، درمان که دسترنج دانشگاه‌های ما هست، دشمنان هم فعال می‌شن که جلوی این‎ها رو بگیرن. بعضی‌ها فعالیت دشمن رو می‌بینن؛ اما این پیشرفت‌ها رو متأسفانه نمی‌بینن.جملۀ دوم امام فرمودن: «تفرقۀ میان حوزه و دانشگاه، توطئۀ دیرینۀ استعمارگران است.» یعنی از قدیم، استعمارگران بین حوزه و دانشگاه تلاش می‌کردن تفرقه و جدایی ایجاد بکنن. فاصله ایجاد بکنن. امروز هم قطعاً بر این تلاش خودشون افزودن. اگر موفق نمی‌شوند، به‌خاطر درایتی است که در حوزه و دانشگاه هست که این دو قشر امروز فهمیدن باید برای اعتلای کشور باهم نزدیک بشن. دست اخوت به‎هم بدن. باهم باشن که بتوانند این کشور رو ان‌شاءالله به جایگاه رفیع خودش برسانن؛ وإلا دشمن دست از فعالیت‌های خودش برنداشته. اگر می‌بینیم در اینجا ناموفق هست، به‌خاطر تلاش این دو مرکز هست.

    سوم امام فرمودن: «حوزه و دانشگاه دو مغز متفکر جامعه و عامل پیشرفت کشور هستند.» یعنی از لحاظ تفکر هم دو مغز متفکرند، هم حوزه و هم دانشگاه. لذا این عناوینی که امام دادن به حوزه و دانشگاه، جایگاه رفیع این دو مرکز رو بیان می‌کند و هرچقدر جایگاه رفیع شد، مسئولیت اون دو مرکز بیشتر می‌شود. باید اون‎ها خیلی این دو جایگاه رو حفظ کنن با هر زحمتی هست.

    جملۀ آخر امام فرمودن: «استقلال کشور ثمرۀ وحدت حوزه و دانشگاه است.» استقلال سیاسی کشور، استقلال فرهنگی کشور، استقلال اقتصادی کشور ثمرۀ وحدت حوزه و دانشگاه هست. همان طوری که استقلال نظامی کشور باز به دست دانشمندانی رقم می‎خورد که پایگاهشون دانشگاه هست. پایگاهشون حوزه هست. این چند جمله رو من از امام، یک جمله هم از مقام معظم رهبری عرض می‌کنم. آقا فرمودن: «حوزه و دانشگاه دو شعبه از یک مؤسسۀ علم و دین هستن.» این‌ها درحقیقت دوئیتی بین علوم نیست. ما گاهی ایجاد می‌کنیم. علوم به اعتبار اینکه سرچشمهاش وحی الهی هست، وحدت درش هست. اگر ما تفرقه و عداوت و دشمنی می‌بینیم در حوزۀ عالمان، چه دانشگاه و چه حوزه، اون از نفسانیات ما برخواسته است؛ ولی اصل علوم که الهی هست، اون وحدت درش قرار داده شده است و تحقق وحدت رو مقام معظم رهبری نیازمند توجه به چند موضوع می‌دانند. من به اجمال عرض می‌کنم. اگر ما می‌خوایم این وحدتی که این‌قدر اهمیت داره، امام فرمودن، مقام معظم رهبری فرمودن، دین ما به ما درحقیقت این رو می‌گوید، به چند تا موضوع باید توجه ویژه داشته باشیم: 1. اینکه فرمودن مقام معظم رهبری: «تبادل، ترکیب و تکمیل روش‎های علمی حوزه و دانشگاه.» یعنی یک روش‌های خوبی توی دانشگاه هست، نمی‎شه از حق گذشت. واقعاً یک روش‌هایی در نحوۀ تحصیل دانش توی دانشگاه‌ها هست که توی حوزه‌ها کم‌رنگه. باید حوزه‌ها از دانشگاه‎ها یاد بگیرن. یک روش‌های خوبی برای تحصیل علم در حوزه‌های علمیه هست که توی دانشگاه‌ها کم‌رنگه. باید دانشگاهیان از حوزه‌ها یاد بگیرن. مثال نظم و ترتیب توی برنامه‌ها و درس‌ها در دانشگاه‌ها خیلی قشنگه. از این طرف توی حوزه‌ها مباحثات خیلی خوبی هست. خب این‌ها باید، آقا می‌فرمایند: «تبادل». مبادله کنن این‌ها اون نظم منطقی‌ای که بر دانش در دانشگاه‌ها الان حاکم است، اون نظم رو حوزه‌ها یاد بگیرن. اون مباحث و روش مباحثه رو دانشگاه‌ها از حوزه یاد بگیرن. این‌ها رو باهم تبادل کنن. ترکیب کنن آقا می‌فرماین. تکمیل کنن این روش‌ها رو.

    دوم آقا می‌فرماین که عزیزان حوزوی ما توجه داشته باشن، می‌فرماین: «حضور عالمانۀ روحانیون در دانشگاه.» ما گاهی قانع می‎شیم، هر حضوری رو دیگه می‌گیم خوبه. به نظر من اگر روحانی می‌خواد وارد دانشگاه بشه، باید از لحاظ علمی خیلی عالم باشه. پُر باشه به تعبیر دیگر. بتواند در جمع دانشجویان شبهه‌ای رو از دهن اون‌ها برطرف بکنه. سؤالی اگر داشتن، جواب قانع‌کننده بده. نه ساکت‎کننده. گاهی به احترام استاد من چون رفتم توی جمع دانشجویان عزیز بود، گاهی به احترام تو، ساکت می‌شن؛ ولی می‌فهمی که از این جواب تو قانع نشدن. وقتی که می‌فرماین حضور عالمانۀ روحانیون، یعنی اگر شبهه‌ای ایجاد شد، یک پاسخ قانع‌کننده به این قشر عظیم جوان بدن؛ وإلا هر حضوری از هر روحانی در دانشگاه ای‌بسا که تبعات بدتری هم داشته باشه که اگر نباشه، بهتر باشه. لذا آقا بر حضور عالمانه تأکید دارن.

    سوم می‌فرماین: «تشکیل جلسات هم‌فکری مشترک.» باید دانشگاه، حوزه، جلسات مشترکی داشته باشن با همدیگر. اساتیدشون، مسئولینشون، دانشجویان با طلاب در سطح خودشون یک جلسات مشترک هم‌فکری باید برگزار بکنن. از الزامات وحدت، آقا می‌فرماین این است.

    چهارم: «ارتباط مستمر و منظم و متناسب با نیاز حوزه و دانشگاه.» باید این‌ها ارتباط مستمر داشته باشن. با نیازی که دانشگاه داره، حوزه مرتبط باشه. با نیازی که حوزه داره، اساتید دانشگاه بیان. حقیقتاً در هر دو قشر اساتید خیلی خوبی هستن که قابل استفاده است. ما دانشجوی دانشگاه علوم اسلامی رضوی 8سال بودیم. جای شما خالی. خلاصه 8سال اونجا بودیم، اساتیدی از دانشگاه می‌آمدن که انسان یک‌ساعت‌ونیم سر کلاسشون می‌نشست، دلش بازهم می‌خواست هنوز ادامه داشته باشه کلاس. اساتیدی از حوزه می‌آمدن، یک‌ساعت‌ونیم درس می‌گفتن، اصلاً سیر نمی‌شدی. خسته نمی‌شدی. دلت می‌خواست ادامه داشته باشه. خب این دو پایگاه این‌چنین اساتیدی دارن. باهم رفت‌وآمد داشته باشن. مراودات داشته باشن.

    پنجم آقا می‌فرماین از الزامات این وحدت که باز دانشگاه‌ها باید بهش بیشتر توجه کنن، چون خطاب به دانشگاه‌هاست اینجا، مثل اون قبلی که خطاب به روحانیون بود، اینجا خطاب به دانشگاه‌هاست. می‌فرماین: «ترویج ارزش‌های معنوی و دینی در دانشگاه‎ها». معلوم می‌شه این موضوع در دانشگاه‌ها یک مقداری کم‌رنگه که آقا روی این الزام تأکید می‌کنن. ارزش‌های معنوی و دینی باید در دانشگاه‌ها ترویج بشه. به بهانه‌های مختلف گاهی مسائلی و اموری در دانشگاه‌ها برگزار می‌شود که می‌بینیم به جای اینکه ترویج دین و معنویت باشه، ترویج بی‌بندوباری است. چقدر آقا تأکید کردن روی اردوهایی که در دانشگاه‌ها رسمه، گاهی می‌رن اردوهای مختلط. دانشگاه اینجا رو من نمی‌دونم. ان‌شاءالله که نیست؛ ولی در بعضی از دانشگاه‌ها اردوی مختلط دختر و پسر می‌رفتن. آقا فرمودن این اشتباه است. این ترویج بی‌بندوباری است. خب ما اگر می‌خوایم وحدت ایجاد بشه بین حوزه و دانشگاه، باید به این الزام متعهد بشیم. کارهایی، اردوهایی، برنامه‌هایی در دانشگاه‌ها برگزار بشود که ترویج دین و معنویت در دانشگاه‌ها بشه.

    این هم یکی از الزاماتی است که مقام معظم رهبری برای وحدت حوزه و دانشگاه بیان می‌کنن و مطالب دیگری رو من داشتم که از فرمایشات مقام معظم رهبری به‌خصوص در نشست اخیری که با خانواده‌های معظم شهدای دفاع مقدس و مدافع حرم و مدافع وطن آقا داشتن، یک نکته رو فقط عرض می‌کنم. فرمودن مواظب باشید دشمن برای سال 97 نقشه‌های زیادی کشیده بود و برنامه‌های زیادی برای کشور ما ریخته بودن. تا اونجا تبلیغ کرده بودن که 22بهمن سال 97 رو جمهوری اسلامی مثلاً نخواهد دید. با خودشون این‌جور برنامه‌ریزی‌ها کرده بودن. مقام معظم رهبری فرمودن: «مواظب باشن مسئولین و مردم که یک وقت این نقشه رو برای سال 97 که کشیدن، در 98 توطئۀ دیگری خواهند داشت این‌ها.» ما نباید غفلت کنیم از دشمن. فرمودن: «دشمن ضعیفه؛ ولی از دشمن ضعیف اگر غافل شدیم، زهری که می‌ریزد، قطعاً انسان قوی رو هم از پا درمی‌آورد.» می‌گن مار زخم خورده خلاصه بیشتر دنبال اینه که زهر خودش رو بریزه. دشمن ضعفیه آقا می‌فرماین؛ ولی از این دشمن ضعیف اگر غافل شدیم، زهر خودش رو خواهد ریخت و کار خودش رو انجام خواهد داد.

    مطالب دیگری هم بود که دیگه چون طولانی شد، من صرف‌نظر می‌کنم و تسیع که دادم، طولانی شد اجمالاً، عذرخواهی می‌کنم. خدایا عاقبت امور ما را ختم‌به‌خیر بگردان.- الهی آمین.

    ما را یک‌آن به خودمون وامگذار.- الهی آمین.

    فرج آقا و مولایمان امام‌زمان را برسان.- الهی آمین.

    رهبر فرزانۀ انقلاب از جمیع بلایا و حوادث وجود نازنینشون رو حفظ و حراست بفرما.- الهی آمین.

    خدمتگذاران صدیق نظام جمهوری اسلامی را خدایا بر توفیقات و تأییداتشون بیفزای.

    - الهی آمین.شر استکبار جهانی، آمریکا، صهیونیست‌ها رو به خودشون برگردان.- الهی آمین.

    عاقبت امور ما ختم‌به‌خیر بگردان.- الهی آمین.

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ. اللَّهُ الصَّمَدُ. لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ. وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ.» صدق الله العلی العظیم. و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

    - اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

    پایان خطبۀ دوم

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     

    متن خطبه های نماز جمعه، 23آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی

     


    متن خطبه های نماز جمعه، 16آذرماه1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر ...

    جمعه، 16آذر1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی. سلام علیکم و رحمة اللّه. أعوذ بِاللَّه مِنَ الشَيطانِ الرَجيِم. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ...

    متن خطبه های نماز جمعه تاریخ18-8-97 خطیب حجه الاسلام والمسلمین امینی امام ج ...

    جمعه، ۱۸آبان1397، شهرستان بردسکن، مسجد جامع و مصلای شهر، خطیب: حجت‌الاسلام امینی. سلام علیکم و رحمة اللّه. أعوذ بِاللَّه مِنَ الشَيطانِ الرَجيِم. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ...

    خطبه صوتی تاریخ 94/09/27

    امام جمعه بردسکن: حفظ و آرامش روانی اجتماع . وحدت حوزه و دانشگاه را می طلبد امام جمعه بردسکن ضمن گرامی داشت  27 آذرماه سالروز شهادت آیت الله مفتح و نامگذاری این روز به نام وحدت حوزه و دانشگاه گفت: حفظ و آرامش روانی اجتماع...

    ارسال دیدگاه
    ارسال دیدگاه شما در مورد مطلب

    کد امنیتی :
    شامل تصویر کد امنیتی به صورت CAPTCHA.
    بارگزاری مجدد کد



نظر شما در مورد سیستم جدید سایت نماز جمعه چیست ؟
عالی
خوب
متوسط
ضعیف
نظری ندارم...


تمامی حقوق این سایت متعلق به دفتر امام جمعه بردسکن می باشد